Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Θάλαμος 2.15


Όλη η κληρονομιά τ’ ανθρώπου,
        είν’ ένα δέντρο.
 – τίποτε περισσότερο,
                τίποτε λιγότερο –

© copyright, ανδρέας λισσόβας

Το Δέντρο - Active Member

[...]
Πάντα σκεφτόμουν μια νυχτιά
πόσο μεγάλη μπορεί να 'ναι
και ρωτούσα οι στιγμές
όταν χάνονται που πάνε

Κανείς δε μου 'πε,
θα βολευόμουν και με ψέμα
Τότε μου απάντησε ο χρόνος
"δύσκολο το θέμα"
[...]

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Αχ, και να 'ξερα


Στ’ ασημόδεντρο της Τέχνης
και στην κρυφή πηγή
πως φεύγουνε τα χρόνια
πριν να έρθει η αυγή

Πούλια μου, ξεχασμένη
τι να μου πεις κι εσύ
σαν βλέπεις τους ανθρώπους
να συνεχίζουμε τυφλοί

Αχ, και να ‘ξερα
του κόσμου τα παράξενα
τον έρωτα πως σβήνει πριν το φως

Και τα παράλογα
της μνήμης τ’ άσπρα άλογα
πως χάνονται στης λήθης τον καπνό

Ούτε λόγια πια δεν μένουν
σ’ αυτήν εδώ τη γη
που άνοιξε στη μέση
βαθιά και άσχημη πληγή

Γραίγε, φύσα που να πάρει
τούτη τη χαραυγή
πριν να λείψει ο αέρας
που ‘χει μέσα ανατολή

© copyright, ανδρέας λισσόβας

Ο κόσμος που αλλάζει - Αλκίνοος Ιωαννίδης

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...