Αχ, και να 'ξερα

Στ’ ασημόδεντρο της Τέχνης

και στην κρυφή πηγή

πως φεύγουνε τα χρόνια

πριν να έρθει η αυγή

Πούλια μου, ξεχασμένη

τι να μου πεις κι εσύ

σαν βλέπεις τους ανθρώπους

να συνεχίζουμε τυφλοί

Αχ, και να ‘ξερα

του κόσμου τα παράξενα

τον έρωτα πως σβήνει πριν το φως

Και τα παράλογα

της μνήμης τ’ άσπρα άλογα

πως χάνονται στης λήθης τον καπνό

Ούτε λόγια πια δεν μένουν

σ’ αυτήν εδώ τη γη

που άνοιξε στη μέση

βαθιά και άσχημη πληγή

Γραίγε, φύσα που να πάρει

τούτη τη χαραυγή

πριν να λείψει ο αέρας

που ‘χει μέσα ανατολή

© copyright, ανδρέας λισσόβας

Ο κόσμος που αλλάζει - Αλκίνοος Ιωαννίδης

Έφυγα

Έφυγα, στο τέλος τούτης της βραδιάς

στο χάδι τούτης της νυχτιάς

και στα χαμένα όνειρά σου.

Χάθηκα, μες στη δική μου τη φθορά

για ακόμη μια στερνή φορά

πριν με κρατήσει η αγκαλιά σου.

Πριν να σβήσει η αγάπη

πριν χαθεί η ζεστασιά

πριν μου δώσεις το φιλί σου

πριν να πεις πως μ’ αγαπάς.

Έφυγα…

Κι έβαλα πλώρη ουρανό

στον σκοτεινό μου αδερφό

που μ’ άφησε για να πονώ

μόνο εμένα.

Σαν προδομένος Φαραώ

βλαστήμησα και το Θεό

που όμως μ’ άφησε εδώ

μόνο για ‘σένα.

Έφυγα, κι άνοιξα δανεικά φτερά

να φύγω πάλι μακριά

και να χαθώ απ’ τη ματιά σου.

Χάθηκα, στους δρόμους πάλι του μυαλού

στην άκρη απόκρημνου γιαλού

πριν να σβηστώ, μες στα φιλιά σου.

© copyright, ανδρέας λισσόβας

Φεύγω - Νίκος Παπάζογλου

Τα δυο σου μάτια

Πολύτιμα διαμάντια

έχουν τα δυο σου μάτια

και τραγουδούν οι κλέφτες

πως σε ποθούν

Σα γρήγορα ελάφια

είναι τα δυο σου μάτια

και τρέχουν από ‘μένα

για να κρυφτούν

Τρέχω κι εγώ μ’ εσένα

και με τα δυο σου μάτια

κι όλοι μαζί γυρεύουν

για να σε βρουν

Γυρεύω στη σελήνη

να δω τα δυο σου μάτια

και μου μαθαίνει ο ήλιος

πως αγαπούν

Σε σπήλαια κι εικόνες

που ‘ναι τα δυο σου μάτια

αγιογραφίες όλες

μου τραγουδούν

Μου τραγουδούν για ‘σένα

και για τα δυο σου μάτια

αχ, πως κρυφά απ’ όλους

με αγαπούν…

© copyright, ανδρέας λισσόβας

Μάτια μου - Νίκος Παπάζογλου