Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Στάχτη



          Μα ειν’ μια φλόγα,
που μέσα σιγοκαίει…
φέρτε κι άλλο
κάρβουνο
ν’ ανάψει!
Όλους, όλους να τους κάψει!
          μα ειν’ μια φλόγα…

          Σταγόνες,
παράνομες σταγόνες…
βροχή να γίνουν!
Ποτάμια,
ποτάμια να τους πάρουν!
Όλους, όλους να τους πάρουν…
          Σταγόνες…

          Ποτέ μου…
ποτέ μου, δεν θα δεχτώ
          την πίκρα!
Και θα είναι δική τους,
          θα είναι δική τους
                   η ήττα!

© copyright, ανδρέας λισσόβας


Δυστυχία σου Ελλάς - Γιάννης Ζουγανέλης (συμμετέχουν: Γιάννης Κούτρας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Μίλτος Πασχαλίδης)

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Γεώργιος Σουρής


Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Φως



Πόσο ακόμη
θα γυρνώ
σαν αγέρας
στη ζωή
και στη φωτιά
να καίγομαι
κοιτώντας τα νερά…
Να χάνομαι
στα όνειρα
και στις σιωπές
γεμάτες δάκρυ.
Άνθρωπο και Θεό.
Καράβι και βροχή.
Πνοή και θάνατο.
Όπου κι αν γυρνώ
εσένα πάντα ζητώ
και δεν θολώνω
τα νερά
όσο κι αν μπορώ!
Σκαλίζω βράχους
και βουνά
γκρεμίζω
πουλί πετώ
και χάνομαι
Μέρες
Κρύβομαι
και κρύβω.
Φλόγες πετώ,
δράκους γεννώ,
τις αστραπές ζαλίζω,
και τα νερά μυρίζω
γοργόνες
μήπως βρω
στο δρόμο
για την Νήσο σου…
Τραβώ τον χρόνο
μικρό παιδί
τον πάω
όπου με πάει
ανήμπορος
Ακολουθώ
κι Ακολουθεί
Χαμένος!
Πηγές αναζητώ,
όνειρα λιώνω,
πατώ στον ουρανό
και μες στη γη πετώ.
Τροχίζοντας ανέμους
κορμιά σμιλεύοντας
στη ρωγμή του πόνου
τυφλώνομαι,
χορεύω,
μεθώ,
ονειρεύομαι κρυφά
όσα ένιωσα
κι όσα πρόκειται να νιώσω
κάτω απ’ τα φεγγάρια
Μέρες – Νύχτες.
πίνω νερά
της Λήθης
της Σιγής
και της Φυγής
κι όμως
Θυμάμαι
Φωνάζω,
Κι είμαι ‘δω…
Ναύτης ντύνομαι,
μπαρκάρω
και χάνομαι
με χάνεις
Χάνεσαι
στου φεγγαριού
τα ονειρέματα
γυμνή
μ’ αλήθειες.
ξορκίζω
Τυφώνες
και πληγές
Βουτώ
μες στη δίνη
του κυκλώνα
στριφογυρίζω
με στριφογυρίζει
κι ονειρεύομαι
ακόμη
Ακόμη
κι ας ειν’ τα μάτια
Ανοιχτά…
Χαράζω πορείες
στο σώμα σου
με δάχτυλα
ιδρώτα
και φιλιά
Με νιώθεις;
Σε νιώθω
Με χάνεις;
Με έχασες.
και με ‘χεις
κι ελπίζεις
ονειρεύεσαι
και δεν θυμάσαι
το τραγούδι
την φωνή
τα μάτια.
Απορείς
ερωτεύεσαι
Ερωτεύτηκες
την απουσία μου
και τ’ ονειροπόλημα μου
αυτό που σου ‘δειξα
στο χάραγμα
της μέρας
και της βροχής
που σ’ έλουσε
ντυμένη στα λευκά.
Σ’ αντίκρισα
μέσα απ’ τους καπνούς
που γέννησαν
του ονείρου
την γυναίκα
και τώρα την κοιτώ
θλιμμένος
με καρδιά.
Σπασμένος
σαν γυαλί
κοιτώ
μα εσύ είσαι
που κρατάς
τα κρίνα της χαράς!
Φέρε τα εδώ
στον αέρα
να τα πετάξω
ποτέ
να μην πέσουν
χάμω
και σκορπίσουν.
Λύσε τώρα
τα μαλλιά σου
κι άλλο μην κλαις
για την ζωή
που τρέχει
αλλοπαρμένη
και χάνεται
στο Φως…

© copyright, ανδρέας λισσόβας


Σαν φως - Υπόγεια Ρεύματα

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Καλό Πάσχα!



Το Πάσχα έφτασε!
Η μεγαλύτερη γιορτή του Χριστιανισμού,
η γιορτή του ανθρώπου
είναι προ των πυλών,
και πολύ χαίρομαι
που μετά από μήνες
θα επιστρέψω στο χωριό μου…
Έτσι λοιπόν,
από αύριο
και για δυο εβδομάδες
περίπου,
δεν θα υπάρξει κάποια
ανάρτηση
στο εν λόγω ιστολόγιο…
Από την μια με λυπεί
που θα χρειαστεί
να είμαι λίγο
«μακριά»
από όλους τους φίλους εδώ,
απ’ την άλλη όμως
είναι μια ευκαιρία
να ηρεμήσω
και να γεμίσω
με όση περισσότερη
άνοιξη μπορώ!
Η βδομάδα των Παθών
Του Χριστού μας
είναι μια ευκαιρία
για όλους
να βιώσουμε την
ανάγκη
μας
για κάτι παραπάνω
από υλικά αγαθά
και μια εφήμερη ζωή…
Και η Ανάσταση,
πόσο χρειαζόμαστε
την φετινή Ανάσταση
όλοι μας!
Την νίκη του Χριστού
πάνω στον θάνατο!
Εύχομαι λοιπόν σε όλους,
να περάσετε ένα όμορφο Πάσχα,
γεμάτο Αγάπη,
με δικούς σας ανθρώπους
και η Ανάσταση
να γεμίσει τις καρδιές όλων μας
με δύναμη και πίστη!
Καλό Πάσχα, λοιπόν!


Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Τελικά, μαθαίνουμε Ιστορία;



Στην Τουρκία η Ιστορία είναι γραμμένη από το πλευρό το δικό τους και με την δική τους άποψη (http://halliellada.blogspot.com/2012/03/e-e-1821.html). Στα Σκόπια βγάζουν χάρτες στα σχολεία τους με ονομασία «Μεγάλη Μακεδονία», συμπεριλαμβάνοντας μέσα περιοχές των γύρω κρατών (http://history-of-macedonia.com/wordpress/2012/03/22/alytrotikos-xarths-megali-makedonia-sxoleio-kicevo/)!  Στην δική μας Ιστορία δεν γίνεται καν λόγος για τις δικές μας ανομίες. Μία μονάχα να αναφέρω: την αδικαιολόγητη συμπεριφορά των γηγενών απέναντι στους πρόσφυγες από Μ. Ασία τα πρώτα χρόνια που κατέφυγαν στην Ελλάδα, των ελλήνων, των αδελφών μας. Το ότι δεν γνωρίζουμε και κάποια άλλα ανομήματα μας, δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν.

Η Ιστορία τελικά είναι ένα θέμα το οποίο γράφεται από κάποιους που εξυπηρετούν κάποια συμφέροντα, κρύβοντας γεγονότα, αποσιωπώντας πολλές φορές την αλήθεια, παραβλέποντας κάποια άλλα και άλλες φορές διαστρεβλώνοντας τα συμβάντα.

Διαβάζοντας αυτά τα άρθρα, το απόσπασμα από τα τουρκικά βιβλία της ιστορίας για την ελληνική επανάσταση του 1821 και βλέποντας τους χάρτες που παρουσιάζουν μια χώρα με ελληνικό όνομα να παίρνει με το έτσι θέλω περιοχές άλλων γειτονικών κρατών, δεν πρέπει να κυριευτούμε από λάθος αισθήματα και σκέψεις… Σαφώς και είναι κατακριτέα μια τέτοια ενέργεια από πλευράς τους, αλλά η σκέψη και η προσοχή μας πρέπει να στραφεί αλλού. Που;

Πως γνωρίζουμε εμείς αν η δική μας Ιστορία είναι γραμμένη, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μας και πιο συγκεκριμένα σε κάποιων «ανώτερων» τα μέτρα; Πως γνωρίζουμε αν τα παιδιά μας διδάσκονται όπως πρέπει την Ιστορία και όχι με υποσκαπτόμενο τρόπο περνώντας κρυφά «μηνύματα», που ναι μεν δεν τα αντιλαμβανόμαστε, αλλά σπέρνουν «κινούμενες» και «κατευθυνόμενες» σκέψεις;

Σήμερα αν δεν ψάξει κανείς μόνος του, δεν πρόκειται να μάθει την αλήθεια και να έχει όσο το δυνατόν πιο σφαιρική γνώμη. Αυτό λίγο πολύ είναι γνωστό. Και συμβιβαστήκαμε με την τρέχουσα κατάσταση. Συμβιβαστήκαμε. Αν ρωτήσεις έναν γονιό πως νιώθει για όλο αυτό θα σου πει, «Εντάξει, το ξέρουμε ότι είναι διαστρεβλωμένη η Ιστορία στα σχολικά βιβλία, δεν μπορούν να μας κάνουν και τίποτε όμως. Αφού το ξέρουμε!».  Θα έχει δίκιο;
Εννοείται πως όχι, διότι η προπαγάνδα οδηγεί πάντοτε σε ένα αποτέλεσμα. Στο αποτέλεσμα αυτό που θέλει να πετύχει!


Ας πάρουμε ένα μικρό παράδειγμα. Περπατάμε έξω στο δρόμο, σε μια οποιαδήποτε πόλη. Στο πεζοδρόμιο που βρισκόμαστε από την αντίθετη πλευρά έρχεται ένας μουσουλμάνος ντυμένος με κελεμπία και όλα τα σχετικά και λοιπά. Ο ίδιος είναι μορφωμένος και έχει ένα αξιοσέβαστο επάγγελμα, όπως όλοι μας, ευκατάστατος, βγάζοντας τα προς το ζην και πλήρως ενημερωμένος για όλα τα τεκταινόμενα στον κόσμο όπως είμαστε κι εμείς. Εμείς δεν γνωρίζουμε τίποτε από όλα αυτά όταν τον συναντούμε. Βέβαια το τονίζω ντυμένος με τα πρότυπα του «τρομοκράτη». Ειδικά αν  είσαι γυναίκα και έχεις μια τσάντα, θα την κρατήσεις σφιχτά, και η καρδιά σου θα χτυπά σαν τρελή… και θα είσαι έτοιμη σε οποιαδήποτε περίπτωση να φωνάξεις όσο το δυνατόν πιο δυνατά ώστε να καλέσεις κάποιον σε βοήθεια. Αν είσαι άντρας θα ετοιμαστείς ψυχολογικά για μια απρόσμενη «επίθεση», σαφώς μη δείχνοντας τον φόβο σου, για να μην σε υποψιαστεί και σε θεωρήσει εύκολο στόχο!

Όλο αυτό το αίσθημα όμως το γνωρίζεις πως είναι μια συνεχόμενη αμερικάνικη προπαγάνδα! Είτε μέσω των ΜΜΕ, είτε ταινιών, κωμωδιών και διάφορων άλλων μέσων από κινούμενα σχέδια μέχρι και την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου! (που σιγά – σιγά αποκαλύπτεται πως ήταν των ίδιων των αμερικανών για συμφέροντα τους. Πως αλλιώς άλλωστε θα κήρυτταν πόλεμο για να εισβάλουν σε κράτη με αποθέματα πετρελαίου ;). (Μια σημείωση, εκεί που γράφω αμερικάνοι, δεν εννοώ όλο τον αμερικάνικο λαό, αλλά τις τράπεζες μέχρι τις κυβερνήσεις και τις παγκόσμιες και πολυεθνικές εταιρίες που εδρεύουν στις ΗΠΑ και όχι μόνο.). Και λέγω παρότι γνωρίζεις ότι υπάρχει αυτή η προπαγάνδα το αίσθημα του φόβου δεν θα το νιώσεις απέναντι σε κάποιον καλοντυμένο κύριο, μα σε κάποιον ντυμένο «τρομοκράτη». Ποιος όμως είναι πραγματικά τρομοκράτης από αυτούς…;

Τους πολέμους που έχουν γίνει απέναντι σε όλους τους λαούς που γεννούν τους «τρομοκράτες», εις το όνομα της πάταξης της τρομοκρατίας στον κόσμο, από τους καλοσυνάτους κυρίους δεν πρέπει να τους έχουμε υπ’ όψιν μας για να μπορούμε κι εμείς να κατευθύνουμε σωστά το αίσθημα του φόβου μας και να αντιδρούμε πιο σωστά;

Γιατί πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο φόβος δεν έχει να κάνει με το ντύσιμο, την καταγωγή, το χρώμα, την θρησκεία, την θέση μέσα στην κοινωνία και τις «επιτυχίες» του συγκεκριμένου ανθρώπου αλλά με άλλα συμφέροντα και κυρίως με τις αρχές που έχει ένα άτομο, και κυρίως το βάθος (και το πόσο διατεθειμένο είναι το άτομο να αφήσει να ανοίξει και άλλο το βάθος) της τσέπης του!

Ας σκεφτούμε ότι είμαστε ενήλικες, με πλήρη γνώση της λειτουργίας της προπαγάνδας σήμερα, κι αν όχι πλήρη γνώση, σε μεγάλο βαθμό, δεχόμενοι άπειρα παραδείγματα γύρω μας από τα αποτελέσματα της σε όλη μας τη ζωή και όμως πάλι, δεν μπορούμε να έχουμε καθαρή την σκέψη μας! Και αν εμείς δεν μπορούμε να το καταφέρουμε να ελέγχουμε την σκέψη μας, πως θα μπορέσουν τα παιδιά μας, τα οποία από πολύ μικρή ηλικία και στα χρόνια που ο εγκέφαλος τους είναι σαν «σφουγγάρι» και μπορεί να απορροφήσει πάρα πολλές γνώσεις και εμπειρίες δέχεται τέτοια προπαγάνδα «αμάσητη»…;

Οι αρχαίοι έλληνες και με κορυφαία παραδείγματα τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη γνώριζαν το βάρος της παιδείας που δέχεται το παιδί για την διάπλαση του χαρακτήρα του. «Η αγωγή των πρώτων χρόνων της ζωής (του ανθρώπου) είναι καθοριστικής σημασίας για τη μελλοντική του συμπεριφορά.» αναφέρει ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά. Και ο Πλάτωνας επίσης δίνει μεγάλο βάρος στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών από πολύ νεαρή ηλικία. (http://www.filosofia.gr/item.php?id=702)

Η κατάληξη ποια είναι όμως; Σίγουρα, δεν μπορούμε εύκολα να δούμε ποια πλευρά έχει δίκιο και ποια όχι. Εμείς είμαστε από την μια πλευρά, άρα και θα θεωρήσουμε σωστή την δική μας άποψη, με χίλια δυο τρανταχτά επιχειρήματα! Η άλλη πλευρά εξίσου θα βρει για το δικό της δίκιο, άλλα τόσα, ισχυριζόμενη πως η ίδια είναι η σωστή! Επομένως καταλήγουμε σε αδιέξοδο και η μόνη λύση είναι να μισούμε ο ένας τον άλλον, επειδή οι λαοί μας εκφέρουν διαφορετικές απόψεις ως προς την Ιστορία και αυτά που έχουν προηγηθεί μεταξύ μας…


Αλλά ας το πάρουμε το θέμα από μια άλλη οπτική.
Πριν καμιά δεκαετία περίπου θυμάμαι μιλούσαν όλοι ότι έρχεται η παγκοσμιοποίηση, με έναν τρόπο λες και θα ερχόταν η συντέλεια του κόσμου. Η ειρωνεία είναι πως ακόμη πρέπει να είναι ως θέμα στην έκθεση της Γ’ Λυκείου. Ειρωνεία, από την εξής οπτική γωνία: Ότι πλέον κάτι τέτοιο έχει γίνει, και εμείς ακόμη το διδάσκουμε σαν να έρχεται. Η παγκοσμιοποίηση κύριοι, έχει έρθει. Ας το παραδεχτούμε.

Τουλάχιστον, λέγω, ο δυτικός και ανεπτυγμένος κόσμος, έχει επιτύχει, και το τονίζω το επιτύχει γιατί ένα τέτοιο γεγονός είναι πολύ μεγάλο βήμα για τον Άνθρωπο, στο να μην υπάρχει πλέον μεγάλη διαφορά και απόκλιση από τον τρόπο σκέψης δύο νέων είτε βρίσκονται ο ένας κάπου στην Ευρώπη και ο άλλος στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού Ωκεανού, είτε βρίσκονται στην απέναντι πολυκατοικία.

Την δεκαετία του ’80 υπήρχαν διαφορές στους νέους από την επαρχία με αυτούς της πόλης, μέσα σε έναν ίδιο λαό (τουλάχιστον στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό). Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, κυρίως, οι διαφορές άρχισαν να μειώνονται, ώστε στο τέλος εξαλείφθηκαν πλήρως και φτάσαμε στο σημείο να εξαλειφθούν και οι διαφορές που υπήρχαν με άλλους λαούς και πολιτισμούς, και όχι μόνο μεταξύ αδερφών.

Την παγκοσμιοποίηση λοιπόν, την ζούμε. Από την στιγμή, που ήρθαν τα τρένα, τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα, οι τηλεοράσεις, τα κινητά τηλέφωνα, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και το διαδίκτυο, όλα άλλαξαν. Τα σύνορα «έπεσαν» και βρίσκονται πλέον απλώς σε κάποιους χάρτες για να θυμίζουν ότι υπάρχουν οι πατρίδες, όπως υπήρχαν κάποτε. Αλλά γιατί ακόμη, όταν βλέπουμε ότι οι άνθρωποι είμαστε όλο και πιο κοντά και δεν διαφέρουμε, να κρατάμε τις παλιές «παραδόσεις» εχθρότητας και τα μίση που δεν έχουν όφελος;

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως ο στόχος της Ιστορίας πρέπει να είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Ο Ά ν θ ρ ω π ο ς. Η Ιστορία πρέπει να διδάσκει ότι ένας πόλεμος ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία είναι πόλεμος μεταξύ ανθρώπων και πως κάτι τέτοιο δεν δικαιολογείται από καμιά οπτική γωνία, από όποια πλευρά κι αν το πιάσεις! Την 25η Μαρτίου να διδάσκουμε την ελευθερία του ανθρώπου από την σκλαβιά, κι όχι του έλληνα από τον τούρκο. Την 28η Οκτώβρη να γιορτάζουμε το Όχι του ανθρώπου στον δυνάστη και στον τύραννο, όχι τον πόλεμο απέναντι στους γερμανούς και στους ιταλούς! Η Ιστορία να διδάσκει πως ο πόλεμος πρέπει να αποφεύγεται και όχι να πυροδοτείται!

Όπως επίσης και να προωθεί την διατήρηση των ηθών και των εθίμων κάθε λαού, και την παράδοση του. Μπορεί η παγκοσμιοποίηση να μας έφερε κοντά, αλλά δεν ζήτησε ποτέ η ίδια να μας κάνει αντίγραφα! Σαν λαός να κρατήσουμε την ταυτότητα μας, όχι μόνο εμείς αλλά όλα τα έθνη. Ποιος θα ήθελε να πηγαίνει στην Γαλλία και να βλέπει μόνο ελληνικά έθιμα; Ή στην Ιταλία, στην Ισπανία και ούτω καθ’ εξής… δεν θα ήταν κάτι τέτοιο, να το χαρακτηρίσω λαϊκά, γελοίο;!


Θα πρέπει να γνωρίζουμε πως με όλες αυτές τις απόψεις που λειτουργούν ακόμη μέσα στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας οι εκάστοτε κυβερνήσεις γνωρίζουν τι κάνουν, δεν είναι τυχαία όλα αυτά. Θα ήταν πολύ αγαθή μια σκέψη ότι έγινε λάθος και στην Ιστορία της Γ’ Λυκείου Γενικής Παιδείας, ένας χάρτης γράφει τα Σκόπια ως Μακεδονία, όταν υπάρχει όλη αυτή η κόντρα! (http://www.metrogreece.gr/ArticleDetails/tabid/82/ArticleID/79420/Default.aspx) Αυτό το βιβλίο πέρασε από ιστορικούς και ιστορικούς, όπως και φιλολόγους, καθηγητές πανεπιστημίων και λοιπών και λοιπών, επιμελήθηκε και εξετάστηκε για να δοθεί στα σχολεία. Και παρ’ όλα αυτά κανείς τους, δεν διέκρινε ένα τόσο «μικρό» λάθος..;!

Σαφώς και πρόκειται για μια ενέργεια στρέψης της προσοχής του λαού σε ανεπίκαιρα, προς το παρόν τουλάχιστον με τα γεγονότα στην Ελλάδα, θέματα και τριβή άσκοπη σε σύγκριση με την οποία θα έπρεπε να υπάρχει!
(Πόση προπαγάνδα θα δέχονται και οι Σκοπιανοί ώστε να θεωρούν ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν το συζητώ καθόλου. Και δεν θέλω να φαντάζομαι τι σκοπό εξυπηρετεί μια τέτοια προπαγάνδα σε μια τέτοια χώρα και που θα οδηγήσει όλο αυτό.)

Έτσι λοιπόν να περάσουμε από ένα άλλο πρίσμα γυαλιού την Ιστορία που διδάσκουν στα παιδιά μας, και να εφαρμόσουμε τις γνώσεις που έχουμε αποκτήσει τόσους αιώνες το ανθρώπινο γένος στην πράξη!

Γιατί όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω η Ιστορία πρέπει να έχει ως κέντρο τον Άνθρωπο. Από εκεί να ξεκινά και εκεί να καταλήγει. Δεν λέω σε καμιά περίπτωση να μην υπάρχει στην Ελλάδα η δική μας Ιστορία. Να αλλάξει δηλαδή η Ιστορία μας. Απλώς να γίνει ανθρώπινη. Και όχι μόνο σε εμάς, αλλά σε όλο τον κόσμο.

Ίσως έτσι τελικά να μάθουμε επιτέλους Ιστορία! Ίσως έτσι τελικά η Ιστορία να γραφτεί όπως πρέπει να γραφτεί και τα παιδιά μας να γεννιούνται μέσα της και να την νιώθουν δική τους και όχι «ξένη».

Θα μου πείτε ονειρεύομαι… αλλά όπως είπε και ο Τζον Λένον, δεν είμαι ο μόνος…

© copyright, ανδρέας λισσόβας


Imagine - John Lennon

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...