Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013

Αισθήσεις



Ας θέσουμε κάποια παραδείγματα, με βάση την λογική της οράσεως (και των αισθήσεων γενικώς), στην οποία και βασιζόμαστε. Ο εκ γενετής τυφλός δεν έχει γνωρίσει ποτέ τα χρώματα, τα σχήματα και ούτω καθ’ εξής. Δεν ξέρει τι χρώμα έχει ο ουρανός, ούτε πως μοιάζει. Τι είναι το δέντρο, και πως είναι σε σχήμα. Πως φαίνεται η θάλασσα, και τα βράχια. Δεν έχει δει ποτέ τον ίσκιο στο φεγγάρι, που δείχνει ότι η γη είναι στρογγυλή. Ούτε καν γνωρίζει πως είναι το φεγγάρι, πως είναι ο ήλιος, τι είναι το φως. Τα αστέρια πως λάμπουν και τι σημαίνει «λάμπω» δεν το καταλαβαίνει. Δεν ξέρει αν έχεις πράσινα ή μπλε μάτια. Αν έχεις καστανά. Αν τα μαλλιά σου είναι αραιά ή πυκνά, και τι χρώμα. Ότι γνωρίζει ο εκ γενετής τυφλός είναι μέσω της αφής για τα σχήματα. Έτσι ψηλαφίζοντας γνωρίζει αρκετά πράγματα, όχι όμως και το φεγγάρι για παράδειγμα… Όσες δηλαδή αισθήσεις και να έχει, δεν μπορεί ποτέ του να φανταστεί τι είναι τα χρώματα. Τι σημαίνει πράσινο, κόκκινο, κίτρινο, και ούτω καθ’ εξής, μόνο εγκυκλοπαιδικά το γνωρίζει μέσω της ακοής. Πως λοιπόν θα εξηγήσεις ακόμη και σε εμένα τι είναι το χρώμα; Ποιος είναι ο ορισμός του χρώματος; «Το χρώμα είναι μια αίσθηση που δημιουργείται στον εγκέφαλο από μέρος της αλληλουχίας των ηλεκτρικών ώσεων που φθάνουν σε αυτόν μέσω του οπτικού νεύρου Ο εκ γενετής τυφλός όμως δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα οπτικά νεύρα, έτσι λοιπόν, το χρώμα είναι για αυτόν, όπως ο Θεός για τον άθεο, α-όρατος μεν, υπαρκτός δε.
Όπως τα άτομα με CIPA ή αλλιώς Συγγενής Αναισθησία στον Πόνο με Ανίδρωση. Αυτά τα άτομα δεν νιώθουν πόνο, ούτε ζέστη, ούτε κρύο. Τα αισθητήρια νεύρα τους, λόγω μίας μεταλλάξεως, δεν αναπτύσσονται και έτσι είναι απολύτως άχρηστα. Σε ένα τέτοιο άτομο πως θα εξηγήσεις τι είναι ο σωματικός πόνος; Πως θα του πεις πως όταν σπάσεις το χέρι σου πονάς; Πως θα του δώσεις να καταλάβει πως κρυώνεις ή ζεσταίνεσαι; Τι είναι η θερμοκρασία για αυτό το άτομο; Κι αν ακόμη το γνωρίσει, μέσω της εγκυκλοπαιδικής γνώσεως, δεν μπορεί και να το κατανοήσει πλήρως. Αν ένα άτομο με CIPA, σπάσει το πόδι του, δεν πρόκειται να πονέσει, και μπορεί και να μην το καταλάβει και καθόλου, ενώ εσύ αν το πάθεις αυτό θα σφαδάζεις στον πόνο ανίκανος να διατελέσεις οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ο πόνος, ή η θερμοκρασία. Έτσι λοιπόν είναι κι ο Θεός για τους άθεους, μπορεί να μην τον νιώθουν, δεν σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει.
Οι εκ γενετής κουφοί, δεν μπορούν να ακούσουν κανέναν ήχο, κι ούτε ξέρουν να εξηγήσουν τι είναι ήχος. Τι είναι θόρυβος, τι είναι ηχορύπανση, τι είναι μουσική, μελωδία. Τι ήχο βγάζει το μπουζούκι, ο μπαγλαμάς, η λύρα, η κιθάρα ο κουφός δεν ξέρει. Τι είναι οι νότες δεν μπορεί να κατανοήσει, ακόμη κι αν τις διαβάζει. Πως κλαίει ένα μωρό, πως γουργουρίζει ένα περιστέρι, πως ακούγονται όταν  κελαηδούν τα πουλιά, δεν μπορεί να το διανοηθεί. Ο κόσμος γύρω μας είναι γεμάτος ήχους, από το πρωί μέχρι το βράδυ, από τη στιγμή που γεννιόμαστε μέχρις που πεθαίνουμε. Τα τραγούδια αποτελούν μεγάλο μέρος της ζωής ενός ανθρώπου, για τον κουφό όμως δεν αποτελούν κανένα κομμάτι της ζωής του, γιατί ποτέ του δεν τα έχει γνωρίσει, και υπάρχει και πιθανότητα να μην τα γνωρίσει ποτέ. Κανέναν ήχο, καμιά μελωδία, κανέναν θόρυβο. Κι ο Θεός έτσι είναι για τον πιστό, όπως μια μελωδία, την οποία ο άθεος δεν μπορεί να ακούσει –ίσως- και ποτέ του.
Η επιστήμη λοιπόν βασίζει τις θεωρίες της κυρίως σε αυτές τις ανθρώπινες αισθήσεις. Την όραση, την αφή και την ακοή. Κι έπειτα στο λογικό. Και ομολογώ πως δεν κάνει λάθος. Διότι αυτές είναι οι αισθήσεις μας, για αυτόν εδώ, το χειροπιαστό κόσμο, τον ορατό, και παρ’ ότι υπάρχουν άτομα που δεν μπορούν να δουν, να νιώσουν, να ακούσουν, δεν είναι «φανταστικός», μα και τον βλέπουμε, και τον νιώθουμε, και τον ακούμε.
Πως όμως θα δώσεις στον τυφλό, στον ασθενή CIPA, στον κουφό, αυτά που εσύ έχεις αποκτήσει μέσω αυτών των αισθήσεων, που δεν δύνανται να έχουν αυτά τα άτομα; Σε τι θα βασιστεί ο τυφλός, όταν του λες πως ο ουρανός είναι γαλάζιος; Στην πίστη. Στην εμπιστοσύνη προς εσέ. Αν όμως δεν σε πιστεύει ή δεν σε εμπιστεύεται, αυτό δεν είναι δείγμα ότι ψεύδεσαι. Σε τι θα βασιστεί ο ασθενής CIPA, όταν του λες πως το μαχαίρι σε κόβει, η φωτιά σε καίει, ότι ο πόνος είναι υπαρκτός; Στην πίστη. Στην εμπιστοσύνη προς εσέ. Κι αν δεν σε πιστεύει ή δεν σε εμπιστεύεται, δεν σημαίνει αυτό ότι εσύ λες ψέματα. Κι ο κουφός, σε τι θα βασιστεί όταν του δείχνεις πως υπάρχει θόρυβος, ότι όταν ανοίγεις το στόμα σου και μιλάς βγάζεις ήχους, ότι παίζοντας την κιθάρα ακούγεται μουσική; Στην πίστη. Στην εμπιστοσύνη προς εσέ. Κι αν δεν σε πιστεύει και δεν σε εμπιστεύεται, δεν αφαιρεί από τον κόσμο τον ήχο.
Κι όσο αν οι ανθρώπινες αισθήσεις προσπαθούν να «πετάξουν» τον Θεό από τον κόσμο, δεν μπορούν και να τον «εξαφανίσουν». Διότι ο Θεός βρίσκεται σε όσους τον αναζητούν μέσω του πνεύματος, κι όχι του σώματος.

© copyright, ανδρέας λισσόβας

«Ακοή ακούσετε και ου μη συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ιδήτε.»


Θέε μου μεγαλοδύναμε (Η προσευχή του μάγκα) - Αλκίνοος Ιωαννίδης

20 σχόλια:

  1. Καλώς σε βρήκα Ξύλινε Ιππότη.Πολύ ενδιαφέροντα τα όσα μας δίνεις τη δυνατότητα να διαβάσουμε.Να είσαι καλά.Καλό σου βράδυ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ φίλε μου για τα καλά σου λόγια! Καλώς ήρθες κιόλας και από το φτωχικό μου!
      ...
      Καλό μήνα εύχομαι και να είσαι καλά επίσης!

      Διαγραφή
  2. Ανδρέα μου, καταπιάστηκες για μια ακόμη φορά με πολύ σπουδαία θεματολογία!
    Αμέτρητα μπράβο, αγόρι μου!
    (Θεωρούμε τόσο αυτονόητα και δεδομένα ορισμένα πράγματα... και μετά αφυπνιζόμαστε... και μετά -δυστυχώς- το ξεχνάμε ξανά...)
    Καλό μήνα, να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ γιάννα μου για τα καλά σου λόγια!
      Το συγκεκριμένο δεν ήταν για δημοσίευση - τελευταία στιγμή το αποφάσισα.
      ...
      Καλό μήνα εύχομαι κι εγώ και καλό φθινόπωρο!

      Διαγραφή
  3. Συγκλονιστικό απλαααααά!!!!!!!!!!
    Σε ευχαριστώ τόσο πολύ που το μοιράστηκες μαζί μας!!
    Για την ώρα...πάω να παίξω λίγο πιάνο..να κοιτάξω ψηλά στον ουρανό..να δω τα χρώματα από τα λουλούδια στο μπαλκόνι μου και να γευτώ το ποτήρι με το χυμό φράουλα που έχω δίπλα μου!

    Σε φιλώ Ιππότη μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Mayumi μου, αν και υπερβάλλεις νομίζω...
      Σε αυτό όμως θα συμφωνήσω! Απόλαυσε αυτά που έχεις, κάτι που ξεχνάμε όλοι μας να κάνουμε!
      ...
      Μια όμορφη μέρα εύχομαι!

      Διαγραφή
  4. "Ο Θεός βρίσκεται σε όσους τον αναζητούν μέσω του πνεύματος, κι όχι του σώματος".
    Υπέροχο όλο το κείμενο, λέξη προς λέξη!
    Πολλά μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ Rylie μου, να 'σαι καλά!
      Ίσως όμως οι αλήθειες του να το κάνουν "υπέροχο" όπως λες, όχι εγώ...
      ...
      Μια όμορφη μέρα εύχομαι να περάσεις!

      Διαγραφή
  5. Απ'τη στιγμη που κατει ομολογειται
    σημαινει πως υφισταται.
    Με το να λεει καποιος "ειμαι αθεος"
    αυτοματα παραδεχεται την υπαρξη Του
    αλλα δεν "ακολουθει"(απο αγνοια εκτιμω).
    Και αυτο ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ.

    Την καλημερα μου απο καρδιας οπως παντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ο αθεϊσμός είναι το έσχατο στάδιο του (θρησκευτικού) σκεπτικισμού το οποίο αποτελεί την εκ θεμελίων άρνηση του θεϊσμού και κατά συνεπείαν και του αγνωστικισμού και κάθε θρησκευτικής πίστης. Η λέξη συντίθεται από το στερητικό ή αρνητικό «α» και «θεϊσμός». Είναι δηλαδή ο «μη θεϊσμός» ή η απελευθέρωση από κάθε θεϊσμό. Το ρήμα «πιστεύω» (δια του θρησκευτικού τρόπου) δεν βρίσκει θέση στον αθεϊσμό. Ο αθεϊστής ούτε πιστεύει ούτε δεν πιστεύει. Θέλει να γνωρίζει. Για τα θεμιτά ερωτήματα των οποίων τις απαντήσεις δεν γνωρίζει σταματά με το «δεν ξέρω». Δεν λέει: «Aφού δεν ξέρω, τότε πιστεύω ή μου αρέσει να πιστεύω ότι …». Το ρήμα «πιστεύω» κατά την επιστημονική πίστη αντικαθίσταται ακριβέστερον από το «νομίζω», «θεωρώ πιο πιθανόν» κλπ. και έχει έναν, αν όχι πλήρη τουλάχιστο ικανό, αριθμό αιτιολογιών."
      Αυτό το απόσπασμα είναι από μια συζήτηση που έχω, και μου εξήγησε τι είναι ο άθεος. Βέβαια είναι ολόκληρο απόσπασμα, αλλά βάζω μόνο ένα μέρος του, το κυριότερο.
      Κι όμως για όλα αυτά, βάζω αυτό που με είχε κάνει και μένα να πιστέψω, έφηβος τότε, διαβάζοντας το, το οποίο είπε ο Χριστός:
      «Ακοή ακούσετε και ου μη συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ιδήτε.»
      ...
      Πάντα από καρδιάς, κι ας μην το λέμε, μια όμορφη μέρα να έχεις αγριομέλι μου!

      Διαγραφή
  6. θα διαφωνησω με την αγριομελι κ θα συμφωνησω μαζι σου στην απαντηση της.
    ο αθεος, συνηθως, δεν δεχεται καν την υπαρξη Θεου. μονο σε πραγματικα ελλλαχιστες περιπτωσεις θα συναντησεις καποιον που θα σου πει οτι δεχεται την υπαρξη Του, αλλα δεν πιστευει σ'αυτον.

    Ανδρεα μου εξαιρετικα ενδιαφερουσα η προσεγγιση σου, που πραγματικα δειχνει πως ειναι τα πραγματα.
    επειδη κατι δεν γινεται αντιληπτο απο τις αισθησεις, δεν σημαινει οτι δεν υπαρχει.και ο αερας δεν γινεται αμεσα αντιληπτος, δεν τον πιανουμε, δεν τον μυριζουμε, δεν τον γευομαστε, αλλα σιγουρα ειναι εκει..

    καλο σου απογευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχει κι άδικο όμως κι η αγριομέλι. Γιατί οι περισσότεροι που χρησιμοποιούν τον όρο "άθεος" και ταυτοχρόνως ισχυρίζονται πως ο Θεός δεν είναι καλός γιατί αφήνει όλο αυτό το κακό που υπάρχει στον κόσμο. Ίσως να επιχειρήσω κάποια στιγμή να το θέσω κι αυτό το θέμα, περί "καλοσύνης" και "κακίας" από τον Θεό.
      ...
      Ακριβώς! Κι ο αέρας δεν ορίζεται, αλλά χωρίς αυτόν δεν μπορούμε να ζήσουμε καθόλου!
      ...
      Καλό απόγευμα να έχεις φανή μου!

      Διαγραφή
  7. Αλήθειες που βγαίνουν απο την ψυχή φίλε μου Ανδρέα...σε έχασα φίλε μου...το μιρό καυτό καλοκαιράκι φταίει που μας αποσυντονίζει..δεν ξέρω..γλυκό φθινόπωρο σου εύχομαι..να νη χαθούμε..το κομάτι του Ιωαννίδη μοναδικό..σεβαστό ότι κρύβει κάποιος στην ψυχή του και σεβαστό επίσης πως όταν το βγάζει να το εκφράζει ελεύθερα..καλό σου απογευματάκι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλήθειες, όπως και να 'χει.
      Με έχασες γιατί ήμουν στο χωριό και δεν είχα ίντερνετ εκεί... Έτσι κάνω όταν γυρνώ στο χωριό, τα τελευταία χρόνια. Αποτραβιέμαι λιγάκι.
      ...
      Καλό φθινόπωρο εύχομαι κι εγώ, κι εδώ θα είμαστε!

      Διαγραφή
    2. Σ'ευχαριστώ φίλε μου για τα σχόλιά σου στο χώρο μου και που έθεσες και προβληματισμό..ναι μεν γράφω λυρικά με συναίσθημα αλλά πολλές φορές θα μου βγεί και κάτι που θα προβληματίσει-σε ποίηση εννοώ αλλά και σε απάντηση σε κάποιο σχόλιο-..στα λέω εκεί..εδώ θα είμαστε να τα λέμε..καλό σου βραδάκι.

      Διαγραφή
    3. Από 'δω τώρα, θα ευχηθώ μονάχα, ένα όμορφο απόγευμα και καλό σαββατοκύριακο!

      Διαγραφή
  8. Καλησπέρα Ανδρέα μου..ήσουνα χειμαρρώδης και χαίρομαι που προκλήθηκε όμορφος διάλογος..η ποίση του Αναγνωστάκη συγκλονιστική..δεν το γνώριζα το συγκεκριμένο απόσπασμα..να σου πω κάτι άλλο όμως..ποίση γράφουν πολλοί..χειρίζονται τον λόγο όπότε ποιητές τους λες..το θέμα είναι -κι εκεί το δείχνει η ιστορία-αν είσαι καλός ποιητής,συγγραφέας,λογοτέχνης κλπ.,εγώ δεν βάζω ταμπέλες σ'αυτά..δεν με απασχολεί αν αρέσω στους άλλους τόσο,ή αν αφήσω όνομα..το ότι βλέπω ένα αστεράκι να λάμπει ξαφνικά μετα την καταχνιά εμένα με συγκλονίιζει..και όταν καταθέτω αυτό το συναίσθημα σε στίχο και ανακατεύω τα χαρτιά μου τότε νιώθω ανακουφισμένη που το κατέγραψα..αυτό ήθελα να σου πω..και το blog που έβγαλα στον αέρα το έκανα για να περνάω όμορφες στιγμές..κύρια με τον εαυτό μου..γράφω ανώνυμα όπως είδες..δεν προωθώ προιόν..και είμαι πολύ ευτυχισμένη που έχω κάποιους φίλους σαν κι εσένα και συζητάμε τέτοια θέματα..καλό σου απογευματάκι Ανδρέα μου..θα τα πούμε σύντομα..και σέυχαριστώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχεις άδικο έτσι όπως το θέτεις...
      Προσωπικά όμως εγώ δεν μπορώ να βάζω τον εαυτό μου ως ποιητή, αλλά θα δεις πολλές φορές να το βάζω μέσα σε εισαγωγικά το ποιητής. Αυτό το κάνω, για μένα δηλαδή, γιατί το θεωρώ (πάντα για μένα μιλάμε), να παίρνω τον ίδιο τίτλο που είχε ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Καβάφης, ο Σολωμός, ο Καρυωτάκης, ο Γκάτσος, ο Αναγνωστάκης, ο Ρίτσος, ο Λειβαδίτης, κι άλλοι τόσοι σπουδαίοι άνθρωποι.
      Και το ποίημα καθ' αυτό ακόμη, δεν περιορίζεται σε "γραμμές", δεν λες ποτέ, αυτό και αυτό χρειάζεται για να είναι κάτι ποίημα. Μπορεί να είναι σελίδες, μπορεί να είναι και 10 λέξεις όλες κι όλες. Να έχει ομοιοκαταληξία, ή να μην έχει. Να χρησιμοποιήσεις τις λεγόμενες όμορφες λέξεις, αλλά και τις άχαρες και παρ' όλα αυτά να είναι ποίημα.
      Δεν θυμάμαι ποιος το είπε (και κακώς...) και που το διάβασα πρόσφατα, αλλά έλεγε:
      "Δεν ξέρω τι είναι ποίηση, αλλά μόλις την δω, την αναγνωρίζω"
      Έτσι προτιμώ κι εγώ να λέω πως γράφω ποιήματα, παρά ότι είμαι ποιητής. Το ένα το κάνω, το άλλο θα το δείξει ο καιρός...
      ...
      Μια όμορφη μέρα εύχομαι!
      ...
      Υ.Γ. γιατί μ' ευχαριστείς;

      Διαγραφή
  9. Είμαι περήφανη για σένα Ανδρέα μου..για την σεμνότητά σου για την καλλιέργειά σου για το ήθος σου αλλα και για την εξαιρετική γραφή σου..απογοητεύομαι καθημερινά με τόσα που γίνονται στον τόπο μας..αλλά ξέρεις τι λέω στους φίλους που γράφουν εξαιρετικά στο χώρο μας-άγνωστοι μεταξύ μας-ότι μέσα στο χάος υπάρχουν και μερικά αστεράκια που λάμουν..στο έχω ξαναπεί αυτο?αν όχι στο λέω τώρα..θα δω και το καινούριο..έλειπα για Σ/Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι έχουμε τα ελαττώματα μας, έτσι κι εγώ έχω τα δικά μου. Υπάρχουν άτομα, που τα ξέρω, και είναι καλύτερα από εμένα. Κι έτσι συμβαίνει πάντα, θα βρεις και καλύτερους, θα βρεις και χειρότερους.
      Οπότε το καλύτερο είναι να εστιάζουμε στα ελαττώματα μας, ώστε να μην παίρνουν τα μυαλά μας αέρα...

      Διαγραφή

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...