Με λίγα λόγια

Σαν σε κοιτώ, όλο κάτι θέλεις να πεις.

κάτι να φύγει απ’ τα χείλη  σου, μα στην

άκρη κοντοστέκεται…

Και με κοιτάς, μ’ αυτά τα μάτια και

το πονηρό σου χαμόγελο, μου δείχνει, πως

δεν κοιτάς απλώς, μα κάτι ψάχνεις, πάνω μου, που

δεν φαίνεται…

Κι ύστερα χαμηλώνεις το βλέμμα, με μια

μικρή απογοήτευση, γιατί ίσως αυτό που έψαχνες

να μην το βρήκες, ή ίσως να το βρήκες,

και τότε κατάλαβες, πως, δεν ήταν για ‘σένα…

© copyright, ανδρέας λισσόβας

Σε λίγο

Σε λίγο…

Τόσο γρήγορα, τόσο μακρυά…

Σε λίγο…

Σε λίγο χάνομαι, σε  λίγο φεύγω…

Ταξίδι μακρινό κι απόμακρο

Γιατί;

Γιατί;

Σε λίγο… όλα άλλαξαν, όλα αλλάζουν

όλα θα αλλάξουν…

Σε λίγο…

Και ‘συ, ναι εσύ…

Θα λες σε λίγο…

          Μα το λίγο για μένα θα είναι πολύ…

Πάρα πολύ…

Χαμένο στους αιώνες, ακούγοντάς το πολλές φορές…

Σε λίγο φεύγω…

Σε λίγο θα χαθώ…

Σε λίγο, θα σου λέω εγώ…

Και ‘δω που είμαι θα ‘σαι…

                                      Σε λίγο…

Και τότε το δικό μου λίγο

          Θα ‘ναι για ‘σένα πολύ…

Απλώς, απλώς…

          έτσι…

© copyright, ανδρέας λισσόβας  

Τα δάκρυα της βροχής

Ετούτο το Σεπτέμβρη πολύ ζέστη έχει…

Σαν να μπήκε μόλις το καλοκαίρι…

Παράξενο.                                          

Τα αστέρια λάμπουν από κάτω σαν χαμένες αγάπες…

       όπως οι χαμένες αγάπες…

 που σβήνουν μόλις ακουστούν τα βήματα της.

…

Δεν υπάρχει πλέον σιωπή…

 ούτε κραυγή…

τις έδιωξα;

σίγουρα όμως έφυγαν…

και έφυγαν…

σαν δάκρυα…

       σαν δάκρυα βροχής…

…

Κι έσκυψαν και φίλησαν το χώμα…

η ανάσα και η λαλιά φύτρωσαν στις τελευταίες σταγόνες της βροχής…

…

Ανέκδοτο και ειρωνεία

 (είναι) το χαμόγελο της ικανοποίησης…

Σφαλιάρα της απογοήτευσης…

…

Το Σεπτέμβρη αλλάζει ο καιρός…

                    Αντίστροφα…

© copyright, ανδρέας λισσόβας