Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Όνειρα μαραμένα


Στο περβάζι κάτω,
δυο όνειρα μαραμένα…
Χαμένη ευωδία
παρασυρμένη
στους τρόπους της ζωής…
Τι κι αν είσαι εδώ,
τι κι αν έχεις φύγει…
η απουσία σου παρούσα.
Ξεχασμένα όνειρα μου,
αγκαλιά τα παίρνω,
το ένα σε κάθε χέρι…
Πιάνω ένα βάζο,
λίγο νερό αγάπης
τα ποτίζω…
Κι αν δεν ξαναζωντανέψουν…;
Δεν πειράζει…
Έχω στο συρτάρι μου,
ένα άλμπουμ,
με χαμένα όνειρα…
Εκεί τα κρατώ,
μήπως ξαναζωντανέψουν…
          μήπως ευωδιάσουν…, ποτέ ξανά…



© copyright, ανδρέας λισσόβας

6 σχόλια:

  1. δε θα πω μεγάλα λόγια...αλλά έχω ενθουσιαστεί με το χώρο σου και τα γραπτά σου...

    καλώς ήρθες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ένα λουλούδι μαραίνεται για να αποτελέσει λίπασμα στο Νεογνό Άνθος που σπαρταρά στο πρώτο με το ΦΩΣ αντίκρισμα...

    Διαδοχή Ονείρων
    στον Κήπο της Ζωης...


    καληΜέρας άνθισμα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Dark13Sun

    Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...
    Ελπίζω να μην σ' απογοητεύσω στη συνέχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ~reflection~

    η Διαδοχή Ονείρων ταιτιάζει απόλυτα εδώ,
    αν και δεν είναι η πρώτη σκέψη αυτή...
    Αλλά έτσι είναι ο Κήπος της Ζωής...
    Όνειρα φυτρώνουν, όνειρα μαραίνονται και ξανά απ' την αρχή...
    αλλά αξίζει ένας φόρος τιμής και σ' αυτά που φεύγουν...

    Καλή σου μέρα και ελπίζω να είμαι ο μόνος που βλέπει τα μαραμένα όνειρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ας έχω ξανάρθει, ίχνη δεν άφησα, μια ιδιοτροπία, ελεύθερη να γυρνώ...Τώρα θ' αφήσω ένα ευχαριστώ κι ένα μ' αρέσει, ό,τι διαβάζω εδώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Christina

    Με τη σειρά μου σ' ευχαριστώ και 'γω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...