Αφιερωμένο στο δελφινάκι
για
τον όμορφο διαγωνισμό
που
μας προσκάλεσε…
Ελπίζω
δελφινάκι μου
να
σου αρέσει το ποίημα…
Το
έγραψα κιόλας σήμερα…
(κι
ευχαριστώ την Μελωδία
για
την επιλογή του τραγουδιού!)
Μύρισε άνοιξη,
κι οι μέρες περνούν
απαλά
πλέον
ξανά…
…
Ο ήλιος ξεπροβάλει
κάθε μέρα
και πάλι
όλος χαρά…
…
Κοιτώ την θάλασσα
απ’ το μπαλκόνι
και ήδη
το μυαλό
πάει στο καλοκαίρι!
…
Όπου να ‘ναι
πλησιάζει
καλοκαίρι…
Ναι, όπου να ‘ναι
έρχεται
καλοκαίρι!
…
Πόσο μου έλειψε…
η αμμουδιά…
πόσο μου ‘λειψε
η θάλασσα
(κι ας την
έχω δίπλα…)
…
Η ζέστη αφόρητα
να σε προκαλεί
να βουτήξεις
μέσα στο θαλασσινό
νερό
να δροσιστείς…
Καλοκαίρι…
Τα βράδια
να σε κρατά
παρέα
το γνώριμο αυτό
ελληνικό αεράκι,
σε μια αυλή,
εσένα,
συγγενείς,
φίλους…
αγαπημένους…
Ώρες ατελείωτες
ξενοιασιάς,
συζητήσεων,
αναλύσεων,
κυρίως όμως
…γέλιων!
…
Μου έλειψε τελικά
πολύ
το καλοκαίρι…
…
Φέτος λέω
να κάνω ένα ταξίδι,
στην μεγαλόνησο.
Στο νησί
αυτό
της ομορφιάς
και του έρωτα,
της Αφροδίτης.
Στην νήσο
αυτή
της ψυχής
της αθάνατης
του ’74.
Στην Κύπρο
των αδερφών μου!
…
Φέτος λέω
να κάνω ένα ταξίδι
το καλοκαίρι,
όπως και να ‘χει
λέω να το κάνω
αυτό το ταξίδι.
…
Όταν πιάσει
Αύγουστος,
ένα μεσημεράκι
θα πιάσω
έναν ίσκιο
μια ελιάς,
θα ξαπλώσω,
θα κλείσω
τα μάτια,
και θα δω
το ταξίδι….
…
Το ταξίδι
παρέα
με τα δελφίνια…
για την Κύπρο…
© copyright, ανδρέας λισσόβας
Θάλασσα πλατιά - Αλίκη Βουγιουκλάκη & Μιχάλης Χατζηγιάννης (remix)
